Odpowiedź Kościoła na pragnienie i prośbę kleryków. Krzysztof, Tomasz i Mateusz dołączyli do grona kandydatów do święceń i przyjęli strój duchowny.
W sobotnie przedpołudnie 6 grudnia, w kościele katedralnym pw. św. Jana Chrzciciela we Wrocławiu, podczas Eucharystii o godz. 11:00, klerycy roku 3 w uroczystym obrzędzie zostali przedstawieni zgromadzonej wspólnocie Kopścioła jako kandydaci przygotowujący się do przyjęcia święceń kapłańskich. Na początku uroczystości ks. Michał Mraczek, rektor naszego seminarium, przywitał wszystkich zgromadzonych i zachęcił do otoczenia modlitwą kleryków Tomasza, Krzysztofa i Mateusza.
Biskup Maciej Małyga, przewodniczący tej Eucharystii, na jej wstępie pobłogosławił sutanny, komże i birety oraz tych, którzy zostaną w nie obłóczeni. Po pokropieniu wodą święconą szat klerycy przeszli w pobliże bocznej kaplicy św. Józefa i z pomocą księży proboszczów rodzinnych parafii pierwszy raz założyli sutanny. Wraz z kończącym sie śpiewem powrócili przed przbiterium katedry wrocławskiej, aby wysłuchać słowa Bożego. W homilii bp Maciej zauważyl, że życie każdego chrześcijanina związane jest ze szczególnym powołaniem, Bożym wezwaniem i to, że ono samo jest drogą, i warto doceniać piękno nie tylko poczatków, ale i kolejnych dnii lat. "Na drodze powołania - jak mówiło czytanie - nie brakuje «chleba ucisku i wody utrapienia» (...) «możemy zejść w prawo lub lewo» . I dlatego Izajasz obiecuje na tej drodze obecność pewnej osoby. Nazywa tę postać Nauczycielem albo Mistrzem (por. Iz 30,20) (...) On jest zawsze obok nas." Homileta przeniósł nas do codziennego życia i Ewangelii dnia, gdzie zwrócił uwagę na Jezusowe spojrzenie "pełne miłości, które dla każdego z nas, kto chce Mu służyć w Kościele, jest bezwzględnie potrzebne". Na zkończenie homilii wprowadził w obrzęd przyjęcia ich do grona kandydatów do święceń, wskazując na jego znaczenie: "To nie jest już pytanie: Czy świecenia?, tylko: Kiedy święcenia? Z jaką głębią i z jak uformowanym sercem?"
Po krótkiej chwili ciszy "nasi bracia znając troskę Pana o Jego owczarnię i potrzeby Kościoła, gotowi wielkodusznie odpowiedzieć na wezwanie Chrystusa słowami proroka: "Oto jestem, poślij mnie" (...) a teraz zaś kierowani miłością Chrystusa i umocnieni przez wewnętrzne działanie Ducha Świętego" w sposób publiczny wyrazili gotowość poświecenia się na służbę Bogu i ludziom. Biskup Maciej w slowach przewidzianych przez Kościół zwrócił sie do Tomka, Krzysztofa i Mateusza: "Drodzy synowie, Przełożeni i profesorowie, którym zlecono wasze przygotowanie, oraz inni, którzy was znają, wydali o was dobre świadectwo, któremu w pełni ufamy. Dlatego pytam każdego z was: Czy odpowiadając na powołanie Boże, chcesz tak się przygotować, abyś mógł we właściwym czasie godnie przyjąć święcenia diakonatu i prezbiteratu i spełniać w Kościele te posługi? Czy chcesz tak kształtować swoje życie duchowe, abyś mógł wiernie służyć Chrystusowi i Jego mistycznemu Ciału to znaczy Kościołowi?" Cała trójka wyraziła swe pragnienia i wolę, na co biskup w imeiniu zgromadzonej wspólnoty pwoiedział: Kościół z radością przyjmuje wasze postanowienie. Niech Bóg dokończy dzieła, które w was rozpoczął." Nastąpiły jeszcze wspólne wezawania modlitwene, za tych kandydatów, któtzy w tym momnencie kleczeli przed ołtarzem. Po jej zakończeniu rozpoczęła sie przygotowanie darów i sprawowana była w Eucharystia.
Przed błogosławieństwem w imeiniu całej trójki kleryk Krzysztof zabrał głos wypowiadając słowa wdzięczności. Po dziękczynieniu Bogu, podziękowal Księdzu Arcybiskupowi Józefowi Kupnemu, który w imieniu Kościóła
wypowiedział „kolejne TAK” wobec ich drogi ku kapłaństwu służebnemu. Zwracając się do biskupa Macieja powiedział: "Dzięujemy Ci za przewodniczenie dzisiejszej liturgii i wygłoszono słowo, w którym przypomniałeś nam, co oznacza ścieżka, na którą weszliśmy". Podkreślił równiez wdzięczność wobec Rektora MWSD ks. dr. Michala Mraczka i jego poprzednika ks. prof. Włodzimierza Wołyńca oraz przełożonych za ich pomoc i towarzyszenie na drodze formacji. Nie zabrakło również słów skierowanych do rodziców: "Z głębokości serca dziękujemy Wam, za to, że odważyliście się oddać nas Bogu i wspierać na tej ścieżce".
Po błogosławieństwie i procesji do zakrystii nie mogło zabraknąc wspólnego poamiątkowego zdjęcia i pierwszych wyrazów radości i gratulacji. Po zakończonej Mszy śiwetej kązdy z obłoczonych w gronie rodzinnym spędzal czas do wieczora.
Zobacz galerię: Kolejny krok do święceń.
Zobacz galerie: Kandydatura i obłóczyny 2025.
